Przedszkole nr 119 "W Zielonym Ogrodzie"

Przedszkole nr 119, Warszawa, ul. Turmoncka 18

Godło Polski
BIP

Fenomen dotyku

 

Fenomen DOTYKU

 

Dotyk to jeden z najważniejszych zmysłów, w jakie wypsażyła nas natura. Obok układu przedsionkowego jest najszybciej rozwijającym się zmysłem, gdyż powstaje już w ósmym tygodniu życia płodowego.

Podczas tysięcy czynności, jakie wykonujemy receptory umieszczone na naszej skórze odbierają wrażenia dotyku, ucisku, temperatury i wibracji. przesyłają je do odpowiednich pól kory mózgowej, gdzie są przetwarzane i integrowane, aby ostatecznie dać nam obraz o nas samych i o otaczającym świecie.

Dotyk jest najlepiej rozwiniętym zmysłem u niemowląt. Za jego pośrednictwem odbierają aż 80% bodźców z otoczenia i w ten sposób poznają świat. Niemowlęta uwielbiają byc głaskane,tulone, dotykane. Jeśli rodzice zaspokajają te potrzeby, to dzieci są bardziej pogodne, radosne. Eksperci twierdzą, że delikatny dotyk i masaż ma cenny wpływ na zdrowie, rozwój i wzrost. Czuły dotyk nie tylko uspokaja niemowlęta, ale także poprawia przebieg wielu procesów fizjologicznych i usprawnia działąnie większości układów, między innymi odpornościowego, oddechowego i krążenia. 

 

 

Można powiedzieć, że dotyk to pokarm dla mózgu!

Dotyk jest bodźcem stymlującym układ nerwowy, przyspiesza dojrzewanie neuronów  i rozbudowę połączeń między nimi. Matka dotykając dziecko powoduje, że tych połączeń tworzy się więcej, a włókna nerwowe szybciej dojrzewają. Mielinizacja, bo tak się nazywa proces dojrzewania włókien nerwowych w największym stopniu i zakresie zachodzi między 3 a 7 rokiem życia, ulegają wtedy mielinizacji najważniejsze struktury naszego mózgu. Jest to okres intensywnego rozwoju psychomotorycznego, w tym czasie kształtują się relacje dziecka z otoczeniem, ma miejsce intensywny rozwój sfery poznawczj i emocjonalnej, doskonali się sprawności ruchowa oraz mowa.

Większość rodziców instynktownie zaspokaja tę ogromną potrzebę kontaku fizycznego, bliskości i aktywności poorzez różne zabawy i tzw. wspólne baraszkowanie - wspinanie się na dorosłych, jeżdżenie na ich plecach, turlanie, kołysanie i przeciskanie się przez tunele utworzone z ich ciał. Wspaniałą formą kontaktu fizycznego jest także wzięcie dziecka na kolana podczas czytania mu książeczek, masażyki wykonywane na plecach lub przytulenie i ukołysanie przes snem. Dzieci uwielbiają takie aktywności , ponieważ intuicyjnie czują, jakich wrażeń zwysłowych i form ruchu w danej chwili im potrzeba. Ważne jest tylko, aby rodzice i nauczyciele prawidłowo odczytywali takie sygnały i właściewie na nie reagowali. Ta potrzeba bliskości fizycznej wcale nie zmniejsza się w miarę wzrostu.

opracowanie na podst. literatury tematu:

Beata Sala

 

 
× Ta strona używa plików cookies. Dowiedz się o celach i zasadach ich wykorzystywania.
Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z ustawieniami swojej przeglądarki.